Remco Kortenoeven

Door beweging komen mensen los

Remco Kortenoeven (48) behoorde tot de absolute atletiek-top van Nederland (Nederlands kampioen op de 5000 meter in 2002), tot een ernstige blessure roet in het eten gooide. “Topsport is een keiharde wereld. Sport is bij mij nooit ten koste van alles gegaan. Hierdoor kon ik alles snel in perspectief plaatsen en kon ik verder met mijn sociale carrière. Ik heb Fysiotherapie en Bewegingswetenschappen gestudeerd, dat kwam me tijdens het sporten ook al goed van pas. Ik vond een leuke baan bij Nuon, waar ik er als bedrijfsfysio voor zorgde dat zieke medewerkers beter terugkwamen. Niet alleen op fysiek vlak, maar ook mentaal. Ik bracht mensen in beweging.

Zes jaar geleden overleed Remco’s vrouw plotseling en bleef hij achter met 3 jonge kinderen. “Ze waren destijds 1, 2 en 3 jaar. Je leven staat compleet op zijn kop, maar je moet vooruit. Je moet prioriteiten stellen en de verschillende balletjes in de lucht houden. De kinderen waren nog jong toen hun moeder overleed, hebben weinig herinneringen aan haar. Ze missen niet specifiek hun eigen moeder, maar meer een moederfiguur. Zoals het bij vriendjes en vriendinnetjes thuis gaat.  Ik probeer ze genoeg liefde te geven en hoop dat het voldoende mag zijn voor hun verder ontwikkeling.

Gelukkig springen mijn ouders en schoonouders bij waar ze kunnen. We zijn een gelukkig gezin. Ik zong altijd met mijn kinderen het liedje ‘Alles komt goed’. Een tijdje geleden zei mijn dochter: “Papa, alles is toch al goed?” Dat raakte me wel, moet ik zeggen.

Enige tijd geleden ben ik op zoek gegaan naar vrijwilligerswerk. Ik ben bij het CMD binnengelopen, zij hebben me verwezen naar de bewegingsbank van Bewegingscentrum Son en Breugel. Sindsdien verzorg ik circuittraining voor een groepje van 5 ouderen. Leuk om te doen!

Ik heb ook al eerder ervaring opgedaan met verzorgingswerk met cliënten met een meervoudige beperking binnen het activiteitencentrum in Vught, destijds onderdeel van Stichting VLG (in 2009 opgegaan in SWZ, red.). ik voelde me in balans door de warmte van de cliënten in combinatie met het harde topsportklimaat.

Ik ben met Cora van der Heijden (vrijwilligerscoördinator binnen SWZ) in contact gekomen. Ik was vooral op zoek naar meer vrijwilligerswerk dat aansloot op het bewegingsstuk. Aanvankelijk ben ik met cliënten gaan zwemmen, dat stuk is na enkele maanden afgerond. Toen kwam het wandelclubje voorbij.

Elke week ga ik een uurtje wandelen met Paul, Jouke en Maartje, drie cliënten die ik dan ophaal bij de houtafdeling van het DAC. Iedereen heeft behoefte aan beweging, even uit de ruimte. Meestal blijven we op het terrein van Zonhove. Door beweging komen mensen los. We praten veel tijdens onze wandelingen. We praten over wat er goed gaat, wat niet goed gaat. Die 1-op-1 aandacht is goud waard. Niet alleen voor hen, ook voor de begeleiders op de woning. En voor mezelf. De doelgroep maakt me blij. De gesprekken met cliënten zijn eerlijk en puur, ik speel geen rol, maar ben mezelf. Bovendien krijg je de energie die je geeft, dubbel en dwars terug.

Nu mijn kinderen al wat ouder en zelfstandiger zijn, ben ik ook voorzichtig uit aan het kijken naar een baan in loondienst, op voorwaarde dat het zich laat combineren. Liefst met deze doelgroep en bij voorkeur binnen SWZ. Ze hebben mijn gegevens!”