Jolanda van der Wijst vertelt over: passie overdragen.

“Toen ik mijn opleiding afrondde, ben ik een maand naar Afrika geweest. In mijn eentje, even helemaal terug naar mijn kern. Na thuiskomst zag ik de vacature voor praktijk-leerondersteuner. Ik had nog één dag om te solliciteren. Toen wist ik, dat dit de goede stap was voor mij.”

Anderhalf jaar nu is Jolanda (51) praktijk-leerondersteuner bij SWZ. Een flinke ommezwaai na 30 jaar werken in de zorg. Maar de oud-persoonlijk begeleider (PB’er) vindt dat wel meevallen. “Al die jaren werd ik gedreven door de wens om bij te dragen aan een waardevol leven van cliënten. Nu geef ik die passie door aan leerlingen. En probeer iets bij hen wakker te roepen wat voor henzelf nog lang niet altijd zichtbaar is.”

“Iemand leren wassen kan iedereen. Dat is techniek. Wat ik veel belangrijker vind, is dat leerlingen nadenken over de vraag: wie ben ik? Wat kan ik van mezelf toevoegen? En welke invloed heeft dat op het leven van degenen, die ik begeleid? Daar zijn ze zich vaak aanvankelijk helemaal niet van bewust. ‘Zie je die twinkeling in zijn ogen?’ zeg ik dan. ‘Zie je de ontwikkeling bij je cliënt?’ Dat vind ik geweldig om te doen. In die zin ben ik via leerlingen nog steeds met cliënten bezig.”

Maar er is meer dat haar motiveert. “Het lukt ons als organisatie om veel leerlingen aan ons te binden. Dat is goed. Maar ze mogen niet verzuipen. Dat gebeurt gemakkelijk. De werkdruk is op veel plaatsen hoog. En door het zelf-organiserend werken zijn veel medewerkers heel bewust met hun eigen ontwikkeling bezig. Het is dan niet vanzelfsprekend om voldoende aandacht aan leerlingen te schenken. Daar maak ik me graag hard voor.”

“Dat ik nu deze baan heb, dank ik vooral aan mezelf. Ik wist dat ik iets anders wilde, dat ik me breder wilde ontwikkelen. Ik wist alleen nog niet hoe. Zo’n gevoel moet je serieus nemen. Wie niet goed voor zichzelf zorgt, kan dat ook niet voor anderen. Ik heb toen uiteindelijk zelf besloten om een coach-opleiding te gaan doen. En om daarna te solliciteren als praktijk-leerondersteuner. Daarin kwamen alle lijntjes bij elkaar.”

“Maar mijn toenmalige leidinggevende heeft me wel positief gestimuleerd. Dat is belangrijk. Bovendien heeft SWZ een deel van mijn opleiding betaald. En doet dat nog steeds, nu ik met verdiepingsmodules bezig ben. Het werkt motiverend om die kansen aangeboden te krijgen. Dat kenmerkt SWZ wel als werkgever, vind ik. Er is veel aandacht voor mensen en hun ontwikkeling. Vroeger moest je allerlei cursussen doen. Niet omdat je het leuk vond, maar omdat de organisatie dat wilde. Nu kan er vooral veel. Als ik zie hoe groot het cursus-aanbod is… Ook dat maakt dat ik hier nog steeds werk. En met veel plezier.”